مضامین ناظر به جهانی شدن در ادبیات غالباً به دشواری قابل تشخیص است. یک اثر ادبی در چه زمانی، در چه شرایطی و در چه ابعادی «جهانی» ملاحظه می شود؟ آثار نویسنده ی معاصر فارسی، «گلی ترقی» از یک سو ویژگی های آثار جهانی شده ی ادبی را داراست و از سوی دیگر، عمیقاً ریشه در بنیادهای محلی و بومی دارد. این دوسویگی و مرزبندی میان جهانی شده گی-و محلی بودنِ آثار خانم ترقی براساس نمونه هایی چند و تحلیل آن ها در این مقال بررسی خواهد شد. از یک سو می توان این آثار را به دلیل ترجمه به زبان های مختلف و همچنین شرایط زندگی نویسنده ای که در جوانی در آمریکا تحصیل و بیش از چهل سال در پاریس زندگی کرده است، ادبیات جهانی توصیف کرد. از سوی دیگر، عمیقاً در خاطرات کودکی ترقی و سنت هایی که خانواده ی مرفه تهرانی و فرهنگ ایرانی ریشه دوانده اند. در برخی داستان ها، خواننده با هر دوی این ویژگی های موازی و در هم تنیده مواجه می شود. عناصری از زندگی مدرن غربی که تاحدی بر سنت و فرهنگ ایرانی تأثیر می گذارد و گاه حتی تضاد ایجاد می کند و به نوعی با آن ناسازگار است.

هدف این مقاله مطالعه مردم نگارانه مواجهه فرهنگ محلی در شهر بانه با کالاهای جهانی است. به لحاظ نظری مقاله حاضر در چارچوب نظریه های فرهنگ مصرف مدعی است که مواجهه با امر جهانی را بایستی در ارتباط با هویت، بازار جهانی نئولیبرال و ایدئولوژی های جمعی فهمید. در پژوهش حاضر هم زمان با مشاهده مشارکتی با پانزده نفر مصاحبه انجام شد. نتیجه های حاکی از آن است که 1) فرهنگ های مصرف محلی بیشترین تاثیر را از ایدئولوژی های بازار و سازوکارهای تبلیغاتی آن می پذیرد و نقش ویژگی های ملی و دینی در برساخت معنا محدود به بازار است و بنابراین جهانی شدن و کالاهای جهانی فرهنگ مصرف استانداردی را خلق کرده اند که معانی مندرج در آن متمایز از فرهنگ محلی است، 2) مصرف محلی بدون فرهنگ مواجهه، چاره ای جز پذیرش منطق بازار ندارد و 3) بازاری شدن و تجاری شدن عرصه های عمومی و خصوصی مردم محلی فرایند رو به گسترشی است که همگان را درگیر کرده و منجر به واکنش های اخلاقی و اتخاذ استراتژی های هویتی و عامیانه انطباق شده است.

فرایند جهانی شدن موضوعی بحث برانگیز و در عین حال مبهم است و از دیدگاه های متفاوت و گاه متضاد بدان پرداخته شده است. یکی از بحث های مهم مربوط به این فرایند، مساله بقا یا تداوم هویت های محلی در جریان این حرکت است. در این رابطه دیدگاه های متفاوتی ارائه شده است، از ان جمله برخی ادعا می کنند جهانی شدن تاثیر منفی بر هویت های محلی داشته و از بین برنده تفاوت هاست و عده ای نیز خلاف این نظر را بیان می کنند.مقاله حاضر، سه رویکرد متفاوت و اساسی را در این خصوص شناسایی و توسط داده های تحقیق به ازمون گذاشته است. این تحقیق که به روش پیمایشی در بین دانشجویان تُرک، فارس و کرد دانشگاه تبریز انجام شده نشانگر ان است که با افزایش هویت جهانی در بین دانشجویان، هویت محلی انان کاهش می یابد، یعنی با افزایش فرایند جهانی شدن، هویت های محلی رو به کاهش می گذارد و این به معنای رد نظریه های رویکرد دوم و سوم در این تحقیق، و تایید نظریه های رویکرد اول است.

رابطه بین فرهنگ قدرتمند و فرهنگ بی قدرت با نظام شهروندی در فضای جهانی- محلی، محل توجه اصلی این مقاله است. این مقاله مدل ماتریسی را ارائه میکند که براساس آن چگونگی تعامل فرهنگی با روند محلی شدن وجهانی شدن، مورد تحلیل قرار میگیرد. با این نگاه مطالعه فرهنگی در فضای جهانی - محلی یک چالش جدی برای مطالعات فرهنگ شناسی با رویکرد مردم شناسی که فرهنگ را در یک فضای بومی مورد مطالعه قرار میدهد، محسوب میشود. دراینجا زمانی یک فرهنگ قدرتمند محسوب میشود که شهروندان در آن فرهنگ احساس افتخار داشته باند. افتخار به فرهنگ و تمدن بومی و یا احساس افتخار به پرچم ملی، به عوان یک علامت جدی، قدرت یک فرهنگ تلقی شده است از آن طرف فرهنگی بیقدرت، محسوب میشود که شهروندان آن احساس شرمندگی نسبت به فرهنگ و تمدن ملی خود داشته اند واحساس فقر ملی گسترده باشد. در چنین حالتی آرزوی شهروندی در سایر کشورها و جوامع بصورت قوی دیده میشود. با این نگاه لوزما دو تیپ شهروندی مطلق توضیح دهنده فرهنگ قدرتمند و فرهنگ بی قدرت نیست،بلکه حداقل چهار تیپ شهروندی را باید از هم متمایز نمود که پیوند معنا داری با نوع تعلق شهروندان یک جامعه به دولت و فرهنگ ملی دارد. قویترین فرهنگ در جوامعی شکل میگیرد که هم عشق سیاسی و یا تعلق عمیق نسبت به نظام سیاسی وهم تعلق ریشه دار نسبت به فرهنگ ملی وجود داشته باشد. از آن طرف ضعیف ترین حالت فرهنگی، زمانی ظهور پیدا میکند که شهروند یا شهروندان هم از دولت و نظام سیاسی خود بی زار باشند و همه احساس منفی نسبت به فرهنگ ملی خود داشته باشند. یکی از پیامدهای چنینن احساسی مهاجرت فیزیکی و مهاجرت فرهنگی است که ممکن است در سطح گسترده ای ظهور پیدا کند.

بازبینی فراز وفرود آموزش زبان انگلیسی به ویژه در دو دهه گذشته در ایران نشان می دهد که این آموزش ها محلی برای مبارزه روبه رشد بین دو بخش رقیب شده است. گروه نخست بخش خصوصی است که مامور گسترش زبان انگلیسی در شکل استانداردهای بین المللی آن است، در حالی که بخش عمومی نماینده نسخه محلی آموزش این زبان می باشد. با توجه به عملکرد ضعیف بخش عمومی، بخش خصوصی به عنوان یک بازار پررونق، نقش اصلی را در آموزش زبان انگلیسی بر عهده دارد. با توجه به این واقعیت، نویسندگان ابتدا به معرفی دو بخش رقیب می پردازند. سپس، بر اساس ادبیات موجود تحقیق تلاش می کنند به دلایل رشد رقابت بین دو بخش اشاره نمایند. یافته ها نشان می دهند که آینده صحنه ادامه حضور آموزش زبان انگلیسی در بخش خصوصی در شکل جهانی شده و در بخش عمومی به شیوه محلی خواهد بود. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.